سوله تیرورقی
سوله تیرورقی چه مزایا و کاربردهایی دارد؟
زمانی که نیاز به فضاهای سرپوشیده با دهانه های بزرگ بدون ستون میانی باشد، می توان از سوله استفاده نمود. سوله ها سازه هایی هستند از جنس فلز و در مقابل عوامل زیستی و غیرزیستی بسیار مقاوم و مستحکم می باشند.
از سوله ها می توان به جهت کاربری های متفاوتی استفاده نمود.
سوله ها از این نظر به سه دسته تقسیم شده اند:
۱-سوله های تیرورقی
۲-سوله های یو.بی.ام
۳-سوله های خرپایی
که هر کدام بنابه نوع انتظار و نیاز مشتری مورد استفاده قرار می گیرند ما در این مقاله قصد داریم شما را با سوله های تیرورقی ،نحوه ی ساخت آن و موارد مصرفش آشنا کنیم.
ساخت سوله های تیرورقی:
همان گونه که از نام آن برمی آید این سازه ها ساخته شده از تیرورق هایی از جنس فولاد هستند این روش ساخت از قدمت زیادی برخوردار است و امروزه با تغییراتی که در زمینه ساخت سازه های فلزی صورت گرفته کمتر از این روش استفاده می شود.
ساخت سوله های تیرورقی بدین صورت است که این ورق های فولادی به وسیله پیچ و مهره و جوشکاری به هم بسط داده شده و سپس با ماشین آلات و فرآیندهایی سوله های تیرورقی ساخته می شوند این نوع سوله ها به هیچ وجه برای ساخت سوله هایی که دهانه آن ها بیش از ۱۵الی۲۰متر می باشد به صرفه نیست و باید از روش های جایگزین مانند روش خرپایی استفاده نمود.
این روش که تمامی معایب سوله های تیرورقی را پوشش می دهد مورد استفاده بسیاری از سازندگان در سراسر جهان قرار گرفته است.
اجزای تشکیل دهنده سوله های تیرورقی بدین شرح است:
۱- قاب اصلی
۲- بولت
۳- سگراد
۴- وال پست
۵- پرلین
۶- تیرکرین
۷- باربند
۸- تیر
۹- قوطی
۱۰- پیچ و مهره
۱۱- آبچکان
۱۲- سایه بان
۱۳- کف ستون
از جمله مزایای سوله های تیرورقی:
قابلیت جابه جایی سوله، امکان نصب جرثقیل های سقفی، ساخت سوله هایی بصورت طبقاتی، قابلیت بازیافت قطعات سوله، سهولت در باز و بسته کردن قطعات سوله
از جمله معایب سوله های تیرورقی:
محدودیت در ابعاد دهانه سوله، قیمت تمام شده سوله بالاست، وزن بالای سازه، مقاومت و استحکام کمتری نسبت به سایر سوله ها دارد.
مزایا و معایب سوله های تیرورقی : رایج ترین روش ساخت سازه در قدیم روش تیرورقی بوده است در این روش از ورق های فولادین استفاده می شده بدین صورت که ورق های فولادی طی گذراندن فرآیندهایی توسط ماشین آلات مخصوصی فرم می گرفتند و توسط پیچ و مهره و جوش به هم متصل می شدند و سازه هایی با ابعاد و وزن های متفاوت ساخته می شد.
از این روش ساخت تنها می شد در ساخت سوله هایی با دهانه ی کمتر از ۲۰ متر بهره جست زیرا با افزایش قطر دهانه سازه فولاد بیشتری مورد نیاز بود و طبیعتا وزن سازه و هزینه صرف شده نیز افزایش پیدا می کرد و هزینه ی زیادی متوجه سازنده می شد.هم اکنون با در نظر گرفتن ماشین آلات به روز و جدیدی که روی کار آمدند می توان گفت که بسیار به ندرت از روش های تیرورقی استفاده می شود و همه توجهات به سمت روش هایی کاربردی تر و جدیدتری هم چون روش های خرپایی است زیرا می تواند تمامی عیوب و نقص های سایر سوله ها را به خوبی پوشش دهد.
وزن به شدت بالای این سوله ها که ناشی از استفاده ی بیش از حد از ورق های فولادی می باشد
هزینه صرف شده در این نوع سوله ها بسیار بالاست و عملا جنبه اقتصادی ندارد
سوله هایی با دهانه های بزرگ را نمیتوان به این روش ساخت
به دلیل وزن بالای این سوله ها در مقابل فاکتورهایی چون زلزله ،طوفان و..استحکام کمتری دارند.
استفاده از جوش و پیچ و مهره امکان جابه جایی سازه را تسهیل نموده
می توان جرثقیل های سقفی را در این نوع سوله ها نصب نمود
ساخت سوله هایی طبقاتی با این روش شدنی و امکان پذیر است
امکان بازیافت قطعات در این سوله ها وجود دارد
با مطالعه معایب و مزایای سوله های تیرورقی به راحتی میتوان به این نتیجه رسید که معایب و نقص های آن بسیار بیشتر از منفعت ها ومزایای آن است.
پیشنهاد ما به شما استفاده از سوله های خرپایی می باشد که تمامی این نقایص را برطرف می کند و جایگزین مناسبی برای این سوله ها می باشد.